Freitag, 29. Mai 2015

29.05.15 - Zum Sterbn zan Stoan zuigepickt






Gwortet hosch jo eh scho long
Weil - s'Olta wor do
Und monchmol, do hosch di gfrogt,
Wos kimb do eppa no.

Ongst hosch koane ghobt.
Na. Mit Ongst kimsch vo Haus aus nit weit.
Owa Neigier wor do.
Und a bissl a Mulmigkeit.

Jo. Longsom bisch worn mit de Johr
Und hosch a gern amol groschtet in da Sun
Owa gfreit hots die allaweil no
Des Lebn, dei Haus und des Grian.

Und jetz, jetz isch da Frühling kemman
Hosch da denkt: Mei, isch des fein
Und auf oamol, do hosches gspiat: Es isch so weit
Und bisch gongan zu dem Stoan, dem dein.

Bisch aui aufn Stoan, hosch no amol gschaut
Na. Great hosch du nit
Owa schwar wor da ums Herz
Donn bisch eini ins Haus. Und hosch di niedagleg.

G'holtn vom Grosholm, g'schmückt von am Sum
Dei Schleim, obwohl scho trockn, holtet di no.
Pfiati Gott, liabe Schneckn, olls Guate für di
Troffn homma uns nimma, owa denk tua i an di.



Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen